दांडीयात्रा

 कायदेभंगाच्या चळवळीमध्ये जे कार्यक्रम आखले होते त्यामध्ये मिठाचा सत्याग्रह करण्याचे निश्चित केले होते. १२ मार्च १९३० रोजी साबरमतीच्या आश्रमातून महात्मा गांधींनी आपल्या ७५ निष्ठावान अनुयायांसह दांडीयात्रेला निघाले.  ६ एप्रिल १९३० रोजी म. गांधीजींनी आत्मशुद्धीसाठी उपोषण केले व ७ एप्रिल १९३० रोजी मिठाच्या कायद्याचा भंग करून विना परवाना मिठ उचलले. दांडी या गावाला भारतातच नव्हे तर जगाच्या नाकाशावरती स्थान मिळाले. मात्र गांधीजींसह सर्वच सत्याग्रहींवरती पोलिसांनी लाठीहल्ला केला. या चळवळीचे आणखी एक वैशिष्ट्य म्हणजे या आंदोलनात स्त्रीयाही सहभागी झाल्या होत्या. देशातील जवळपास ५००० च्या वरती गावातील लोकांनी सत्याग्रह केला. हजारो आंदोलकांनी स्वत:ला कैद करवून घेतली. सरहद्द गांधी खान अब्दूल गफारखान यांनीही वायव्य सरहद्द प्रांतातील आंदोलनात सहभाग घेतला. सरकारने पंडीत नेहरू, सरदार पटेल यांना अटक करून गांधीजींची चळवळ क्षीण करण्याचा प्रयत्न केला. सभा, मिरवणूका, वृत्तपत्रे इ. वरती बंधने लादली. शेवटी म. गांधींनाही अटक केली. या दडपशाहीमुळे लोक संतापले आणि पुढील आंदोलनासाठी आक्रमण बनले.