केवलप्रयोगी अव्यय

मनातील उत्कट भावना व्यक्त करताना जे उद्गार वापरले जातात, त्यांना केवलप्रयोगी अव्यय असे म्हणतात.

केवलप्रयोगी अव्यय

केवलप्रयोगी अव्ययाचे प्रकार 

हर्षदर्शकवा-वा, आ-हा, ओ-हो, अहा, अहाहा इ.
शोकदर्शकहाय, हाय-हाय, अरेरे, देवा रे, हरहर, शिव-शिव, रामा रे, अगाई, आई गं, ऊं, अं इ.
आश्चर्यदर्शकबाप रे, अबब, अहाहा, ओहो, ऑ, अरेच्चा इ.
प्रशंसादर्शकशाब्बास, फक्कड, छान, भले, वाहवा, ठीक, खाशी, य़ंव इ.
संमतिदर्शकबराय, ठीक, अच्छा, जीहां, जी, हां इ.
विरोधदर्शकछट, छे छे, हॅट, अंहं, उंहू, ऊः , च इ.
तिरस्कारदर्शकफुस, इश्श, हुडत, हुड, हत्, छत्, छी, शी, थुः , धिक् इ.
संबोधनदर्शकअगा, अगो, अहो, अरे, बा, रे, अगं इ.
मौनदर्शकगप, चूप, गुपचूप, चुपचाप इ

व्यर्थ उद्गारवाचक अव्यये

जी उद्गारवाचक अव्यये कोणताही भाव व्यक्त करत नाहीत व त्यांच्या वाक्यातील अस्तित्वामुळे वाक्यावर कोणताही परिणाम होत नाही त्यांना व्यर्थ उद्गारवाचक अव्यये असे म्हणतात. उदा. बापडा, म्हणे, आपला, वेडे इ.

  1. तुम्ही मोठी माणसं ! मी बापडा काय बोलणार.
  2. तिला म्हणे आज मोठ्या रकमेची लॉटरी लागली.
  3. तो आपलं काहीही वाकड करू शकणार नाही.

बोलताना विनाकारण उगीचच पुनःपुन्हा आलेल्या शब्दांना पादपूरणार्थ केवलप्रयोगी अव्यये असे म्हणतात. उदा. आत्ता, आणखीन, बरंका इ.

सूचना: संपूर्ण मराठी व्याकरण अभ्यासण्यासाठी कृपया खालील बटनावर क्लिक करा.